મોતી!!!!!!(લઘુકથા) -ભરત બાપોદરા "નાનીમા ! ખેમો ઘીરે સે ?" રણછોડનો સાદ સાંભળીને સમજુ ડોશી ઘરની બહાર આવી. ફળિયામાં ઊભેલા રણછોડને કહ્યું : "અરે, આઇવ રણછોડ ! ન્યાં કને ચ્યમ ઊભો સે, દીકરા ? ખેમો ઘીરે જ સે. આવતો રે માઇલીકોર..." "પણ નાનીમા ! અત્તારે બેહાય અટલો વખો નથ્ય.." "ચ્યમ વળી ?" "અરે નાનીમા ! નાથુનો જવાનજોધ ભગજી...." "કાંવ થ્યું ભગજીને ?" "એરુ આભડવાથી ફાટી પઈડો સે બચ્ચારો...!" "હાય રામ !" "હા, નાનીમા !" રડતાં રડતાં રણછોડ બોલ્યો : "એકનો એક ભગજી ઈનાં મા-બાપની નોંધારા મેલીને હાલી ગિયો...! ઈનાં મા-બાપ કાંવ રોવે સે.. કાંવ રોવે સે..!" થોડીવાર ચોમેર સન્નાટો છવાઈ ગયો. ફરી રણછોડ બોલ્યો : "નાનીમા ! ઈને મહાણે પોગાડવો સે ની ઈ સાટુ ખેમાની બરકવા આઈવો સઉં.." આ વાર્તાલાપ સાંભળીને ખેમો ઘરની બહાર આવ્યો અને રણછોડને કહ્યું : "રણછોડ ! અત્તારે મારાથી ન્યાં કને પોગાય ઈમ નથ્ય.." "ચ્યમ નીં પોગાય ?" "તુંણી ખબર્ય નથ્ય, ભગવાનજી શેઠનો મોતી પણ આજે મરી ગ્યો સે !" "પણ ખેમા ! શેઠનો મોતી તાં ઘઈડો હુતો ની શેઠ કૂતરાની તો મહાણી પોગાડવા જવાના નુતા !" "અરે રણછોડ ! શેઠ તો ઈ મોતીને સમાધિ દેવા માગે સે ! તું શેઠને આંગણે જઈને જોઈ તો આવ... આખું ગામ ન્યાં કને ભેગું થ્યું સે !" "પણ અંઈ ?" "અંઈ ને બંઈ, રણછોડ ! આપણા ઉપર શેઠના ચાર હાથ સે. તેથી પેલાં તો ન્યાં જ જાવું પડે ! તારે જાવું હોય તો તું ભગજીને મહાણે પોગાડવા જા, બાકી મારે તો શેઠના કૂતરાને સમાધિ દેવા જાવું સે !" રણછોડ પણ ચૂપ થઈને ખેમાની પંગતમાં જતો રહ્યો....

Comments

Popular posts from this blog

જેમ તાલલાની કેસર કેરી, જામનગરની બાંધણી અને સાસણના સિંહ પ્રખ્યાત છે તેમ જામકાની ગીર ગાયએ એક ઓળખ ઉભી કરી છે

કહેવાય છે કે જે ગાયના ખુરથીની ધૂળ ધારણ કરે છે, તે મંદિરના જળમાં સ્નાન કરે છે અને તેના તમામ પાપોમાંથી મુક્તિ

બીજા 4મા 1. સિંધી 👴🏻 2. મુસ્લીમ 🎅🏻 3. ઈસાઈ 👱🏻 4. સરદાર 👳🏿